Sanal Alemde Curali'ye Hoşgeldiniz!

(((26 Mayis 1999)))

  • Mehmet DURAN Editör:

  • Misafir Defteri

    Misafir Defteri
  • Canli Radyo

    curaliradyo-width1
  • Curali Hava Durumu

  • Curali Rehber

  • Curali Avrupa Rehber

  • Çayıralan Kaymakamlığı

  • Çayıralan ve Köyleri Der.

  • ŞEHİRLER ARASI MESAFE

  • Destanlar

  • Çayıralan Mermer

  • Kubbealti

  • Curali Şenlik

YETERKİ DÖNÜP GELİN..!

Posted by Mehmet Duran 29 Kasım 2008

Savaş Cihan Hocanın, Bu yazısı Misafir Sayfasından Aınmıştır.

Hiçbir şey gidermiyor iç sıkıntımı. Hep bir yerlerde, bir şeyler unutmuş gibiyim. Yarım kalmış bir resim ya da türkü gibi geliyor her şey bana. Ama aklıma düşünce köyüm, her şey birden canlanıyor, dün gibi. Alı­p götürüyor beni çocukluğuma. Çocukluğumun geçtiği, doğduğum, büyüdüğüm, derelerinde çimdiğim, koyun kuzu güttüğüm, inekleri otlattığım, çelik çomak oynadığım,

ekin tarları, yoncalıklar içinde saklambaç oynadığım, söğütlerin, kavakların en uç noktalarına çıktığım günleri dün gibi hatırlıyorum. Neden çekip durur, çocukluk anılarım benim bilemiyorum.Umurumuzda değildi yoksulluk. Bulduğumuz zaman sütlü çorbayı, bulamacı, mantıyı, kaşıklardık, aynı tastan zevkle. Hele varsa birde tereyağlı, bulgur pilavı, keyfimize diyecek olmazdı. Ceplerimiz kavurga dolu olurdu, çedeneli.

Siyah kuru üzüm doldururdu, annemiz ceplerimize, zihinlerimiz açılsın diye. Geride kalırken kırk üç yılım. Ne kaldı belleğimde düne dair. Köyler, şehirler okullar, yollar ve kitaplar. Gelip geçtiler. Çocukluğum kaldı dağlar arasındaki köyde canlı, dün gibi.Neden çocukluğumu geri istiyorum.Yoksa yeniden mi başlamak istiyordum hayata sil baştan.

Doğrusu kafam çok karışık. Ama çekip duruyor beni, o gizemli yüzüyle durmadan. Dönüp gelin çocukluk anılarım. Ne isterseniz vereyim size, yeter ki dönüp gelin.

Savaş Cihan

Reklamlar

2 Yanıt to “YETERKİ DÖNÜP GELİN..!”

  1. deniz said

    Çok iyi anlıyorum…..düşüncelere daldım yine pencereden yağmuru seyrederken..
    Bende çok özlüyorum çocukluğumu…yanı sıra annemi ve babamı da..
    Çok uzun yıllar var ki hepsi geride kaldı ama silinmiyor özlem bitmiyor.Ne çare dönmüyor dönmüyorlar.
    Dönmüyorlar…

  2. ismail said

    Bir bülbülün feryadini duyar gibi oldum sanki. Altin kafeslerdemiyiz acaba? Hic düsündünüzmü? Yoksa o özleminden dolayi geriye cagirdigimiz günlerin ve mekanin ne oldugunu ancakmi kavrayabildik. Tesekürler hocam derdimiz dile gelmis .

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s